دنیـــــــــــای من...

دور خواهم شد!

چه جای ماه 

كه حتي شعاع فانوسي

درين سياهي جاويد كورسو نزند

به جز قدمهاي عابران ملول

صداي پاي كسي

سكوت مرتعش شهر را نمي شكند

***

به هيچ كوي و گذر

صداي خنده مستانه اي نمي پيچد

***

كجا رها كنم  اين بار غم كه بر دوش است ؟

چرا ميكده آفتاب خاموش است

(فریدون مشیری)

روز عشق ایران باستان 

ما خواستارشادی مزدا هستیم

خواستار آن خوشی هستیم که دلبر به دلباخته می دهد

گات ها , هات 43 بند 20.

سپندار مز , فروتتنی و پاک دامنی,مهر و محبت و عشق,

جشن ملی مذهبی ایرانیان که از دوران اقتدار وشکوه پادشاهی هخامنشیان مرسوم بوده است.

احترام به زنان , پیش کش هدایا بین دلباختگان و رعایت حقوق بانوان سرزمین پارس شاخصه های این جشن با شکوه بوده است.

سپندار مز ریشه در سرود گات های اشو زرتشت دارد . قدمتی بیش از 3700 سال.

سپندارمزگان جشن باستانی مهر بر دلباختگان ایران زمین و تمامی پارسی گویان گرامی باد.

سلام سلام سلام

می دونم که همتون خوب هستید

یعنی باید خوب باشید

خوب بودن اجباریه

به دنیا اومدیم تا خوب باشیم !

اصلا مگه به جز خوبی چیز دیگه ایی هم هست ؟؟؟!!!

اوه!

اومده بودم که چیز دیگه ای بگم

ممنون که میاد به وبلاگ درویشی خودتون

ممنون از نظرهاتون

ممنون از انتقاد و پیشنهادهاتون

ممنون از تشویق هاتون

اومدم بگم اگه به روز نمیشم واسه اینه که....

خوب....

نمی دونم!

ولی شعرم نمیاد!

شاید باورتون نشه ولی احساس میکنم دیگه نمی تونم حتی یه خط هم بنویسم

...

نمی دونم شاید خشک شده!

به هر حال چشم

حتما

شما هم اگه راهی به نظرتون میرسه دریغ نکنید!

منم سعی میکنم مطالعاتم رو بیشتر کنم

خوب دیگه

زیاد حرف زدم

منتظرتونم

فدای همتون

موفق باشید همیشه

نشستم

پشت دار رویاهام

وخیالها بافتم

که تار و پودش را با تو بودن

                                بودن!

و حجم افکارم پر شد از تو

تو...معمایی لذت بخش...بودی!

وای کاش هیچ گاه...

رویاهام شکست

خیالم پنبه شد

ایستادم

تو نیستی

               نبودی!!!

و من شاید از ابتدای تو

می دانستم دریغ

باید بی نوری تو را حدس می زدم

مثل روز برایم روشن است

                                  که تو...

تو :

بودن

       تراژدی

                مردن!